Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011

Η διαφορά του Έλληνα με όλους τους άλλους...

Κάποιοι επιστήμονες έβαλαν σ' ένα χρυσό διαστημόπλοιο έναν Αγγλο, ένα Γερμανό κι έναν Έλληνα, για να δουν τι θα κλέψει ο καθένας. Βάζουν το Γερμανό πρώτα και βγαίνει μετά από τρεις μέρες κρατώντας τον έναν από τους δύο κινητήρες. Μετά βάζουν τον Άγγλο και μετά από τρεις μέρες βγαίνει κρατώντας το δεύτερο κινητήρα. Μετά βάζουν τον Έλληνα και μετά από μια βδομάδα βγαίνει χωρίς να κρατάει τίποτα. Οι επιστήμονες τότε του λένε:

- "Μπράβο, εσύ δεν έκλεψες τίποτα ενώ οι άλλοι έκλεψαν τους δυο κινητήρες." Και ο Έλληνας απαντάει:
- "Α!!! Γι` αυτό δεν έπαιρνε μπρος το ρημάδι." 

Εγώ..





..είμαι Εκείνη, η τόση δα λεξούλα, που σκαρφαλώνει δειλά τη σκάλα των ονείρων που δεν είχες, που φτάνει στα σκασμένα χείλη σου και απλώνει πάνω τους όση αγάπη της έχει απομείνει, που δαγκώνει με δύναμη όλα τα ψ(Αίμα)τα που άκουσες.. εκεί χαμηλά, στο λοβό του αυτιού σου, που ακούει με αμέριστη προσοχή όλες σου τις σιωπές, που μπορεί όταν όλοι οι άλλοι δεν μπορούσαν, που ξέρει όσα οι άλλοι δεν άντεξαν να μάθουν, που χάϊδεψε το "σε περιμένω" όσο καμμία άλλη λέξη, που σε ντύνει μπλέ ανοιχτό πάνω στο γυμνό σου μαύρο και που όταν δεν μιλάει σου τα λέει όλα... 


Εξαϋλωση


Πώς γίνεται τη μια να είσαι... και την άλλη να μην είσαι. Να μην είσαι τίποτα παρά μια εικόνα στους νευρώνες του εγκεφάλου. Να μην υπάρχεις παρά μόνο σαν ανάμνηση. Σαν ανάμνηση και όχι σα σκέψη.

Ίσως ευχόσουν να εξαϋλωνόσουν. Θα ήταν ενδεχομένως πιο ανώδυνο. Θα γλίτωνες να σιχαθείς τον εαυτό σου και τους πάντες γύρω σου.


Αυτά σε κάποια άλλη διάσταση. Εκεί που δε χρειάζονται λόγια. Εδώ πάντα χρειάζονται λόγια, λόγια, λόγια.


300 να φυλάνε τις δικές τους Θερμοπύλες...



Έξω λυσσομανάει ο αέρας, στο κεφάλι μου μέσα γυρνάνε οι σκέψεις και με στοιχειώνουν. "Γιατί" περιφερόμενα γύρω από ένα τεράστιο "εγώ".

Μια φωνή με συνεφέρει: Παράτα τα προβλήματά σου. Εσύ τουλάχιστον είσαι μέσα σε ένα ζεστό δωμάτιο, κοντά στην οικογένειά σου. Μπορείς και σκέφτεσαι τι θα κάνεις την επόμενη μέρα. 300 άνθρωποι δίπλα σου δε μπορούν να το κάνουν αυτό. Δεν έχουν σπίτι, δεν έχουν οικογένεια και παλεύουν για το απλό δικαίωμα να μπορούν να ζουν ελεύθερα σε μια αφιλόξενη χώρα.