Έξω λυσσομανάει ο αέρας, στο κεφάλι μου μέσα γυρνάνε οι σκέψεις και με στοιχειώνουν. "Γιατί" περιφερόμενα γύρω από ένα τεράστιο "εγώ".
Μια φωνή με συνεφέρει: Παράτα τα προβλήματά σου. Εσύ τουλάχιστον είσαι μέσα σε ένα ζεστό δωμάτιο, κοντά στην οικογένειά σου. Μπορείς και σκέφτεσαι τι θα κάνεις την επόμενη μέρα. 300 άνθρωποι δίπλα σου δε μπορούν να το κάνουν αυτό. Δεν έχουν σπίτι, δεν έχουν οικογένεια και παλεύουν για το απλό δικαίωμα να μπορούν να ζουν ελεύθερα σε μια αφιλόξενη χώρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου